هبیت

هبیت . [ هََ / هَِ ی َ ] (ع ص ) مرد جن زده . ◄ مرد ترسو. ◄ ترسوی عقل و هوش باخته چون مهبوت . ◄ نادان . احمق . گول . (معجم متن اللغة).

هبیت . [ هََ ] (ع ص ) مهبوت . مرد بددل و بی خرد. (منتهی الارب ) (معجم متن اللغة). مرد بددل و ترسو و کم خرد. (ناظم الاطباء). مرد ترسو و بی خرد. (اقرب الموارد). مرد ترسو. جبان . (معجم متن اللغة). ◄ جن زده ٔ ترسو. (اقرب الموارد). ◄ آن کس که قدر و منزلتش فرود آمده باشد. ◄ پرنده ای که بدون راهنمائی و با وله و اشتیاق پرواز کند. (معجم متن اللغة).