هبول

هبول . [ هََ ] (اِخ ) پادشاهی است از پادشاهان عرب و آن را هبولة یا ابن هبولةنیز گویند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). نام پادشاهی مر تازیان را و آن را ابن الهبولة و ابن هبولة نیز گویند. (ناظم الاطباء). رجوع به هبولة (ابن ...) شود.

هبول . [ هََ ] (ع ص ) زن گم کرده فرزند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). المراءة الثکول . (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (لسان العرب ). ثاکلة. ◄ زن بی فرزند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). زنی که فرزندی برایش باقی نماند. (معجم متن اللغة) (لسان العرب ).