هبوع

هبوع . [ هََ ] (ع ص ) شتری که در رفتن شتاب کند و با کمک گردن رود. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (لسان العرب ). ابن اعرابی گوید : و انی لاطوی الکشح من دون ما انطوی و اقعط بالخرق الهبوع المراجم .

هبوع . [هَُ ] (ع مص ) گردن دراز کرده رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). گردن دراز کرده رفتن شتر. (معجم متن اللغة). ◄ کند رفتن خر. (معجم متن اللغة). کند رفتن خر و جز آن . (اقرب الموارد). ◄ بشتاب رفتن و با کمک گردن رفتن . (اقرب الموارد). ◄ بناگاه فراپیش آمدن قوم از هرجای . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة).

هبوع . [ هَُ ] (ع اِمص ) رفتار خر کند که تیزرو نباشد. (ناظم الاطباء). رفتار خرخاصة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ بناگاه فراپیش آمدگی قوم از هرجای . (ناظم الاطباء).