هبور

هبور. [ هََ ب ْ بو ] (ع اِ) مورچه ٔ ریزه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد). ◄ در لغت نبطی ؛ ریزه برگی که از کشت بر زمین ریزد و قابل خوردن حیوانات باشد. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة).

هبور. [ هَُ ] (ع اِ) ج ِ هَبر. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة). رجوع به هَبر شود. ◄ سنگهای بزرگ بر پشتها. (منتهی الارب ).

هبور. [ هََ ] (ع اِ) عنکبوت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغة).