هبران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هبران . [ ] (اِخ ) دهی است جزءبخش حومه ٔ شهرستان ساوه . در ٢١ هزارگزی ساوه و ١٨ هزارگزی راه عمومی آن واقع شده . ناحیه ای است کوهستانی، سردسیر و دارای ٢٣٩ تن سکنه ٔ ترکی و فارسی زبان است . محصولات آنجا غلات و بنشن و دارای باغهای بادام و گردو و سیب میباشد. شغل مردم زراعت و گله داری و کار دستی آنان گلیم و جاجیم بافی است . مزرعه، گنداب، یلی قیه جزء این ده است . راه مالرو دارد و از طریق لامکان میتوان ماشین برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).