هاینو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاینو. [ ن ُ ] (اِخ ) یکی از ایالتهای بلژیک که از طرف شمال به دو ایالت فلاندر شرقی و غربی و از سمت شمال شرقی به ایالت برایانت و از سوی مشرق به ایالت نامور و از جانب جنوب و جنوب غربی به فرانسه محدود است . مرکزش شهر مونس و شهرهای عمده اش کارلروئی، تورنائی، سوئیگنیس و توئین میباشد. مساحت آن ١٤٣٨ میل مربع و شماره ٔ اهالی بر طبق آمار سال ١٩٤٧، ١٢٢٤٨٠٠ تن بوده است .اراضی آن ناهموار و دو رود سکلت و سامبر و رودهای دیگر اراضی آن را مشروب میسازد. محصولاتش گوناگون و بسیار، بخصوص تنباکو و نباتات صنعتی فراوان است . جنگلها و چراگاههای وسیع دارد که تعداد قابل توجهی گاو و گوسفند در آنها پرورش میدهند. اکثر رودهایش قابل کشتی رانی است و نیز دارای چندین رشته خط آهن است که به نقاط مختلف اروپا متصل میگردد. معادن زغال و آهن بحد وفور در آن وجود دارد بطوری که در حدود ١١٠٠٠٠ تن زن و مرد در معادن زغال و ١٠٠٠٠٠ تن در معادن آهن به کار مشغولند. سنگ مرمر و انواع احجار دیگر در آنجایافت میشود. صنایع در این ایالت پیشرفت کلی کرده و کارخانه های گوناگون نساجی، توربافی، شیشه گری، ریخته گری و آهنگری در آن احداث گردیده است . ایالت مذکور ازنظر تقسیمات اداری به ٦ سازمان و ٣٣ ناحیه و ٤٤٣ بخش منقسم گردیده است . (از دایرةالمعارف بریتانیکا) (از قاموس الاعلام ترکی ).