هاونگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاونگاه . [ وَ ] (اِ مرکب ) (در زبان اوستایی هاونی ) نزد ایرانیان قدیم، یکی از اوقات پنجگانه ٔ روز بوده و آن وقتی است که در آن شربت مقدس هوم تهیه میشده . مدت آن از برآمدن خورشید تا نیمروز بوده است . (از یشتها، تألیف پورداود ج ١ ص ٤٦٩).