هاسلر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاسلر. [ ل ِ ](اِخ ) هانس لئو فون . آهنگساز آلمانی که به سال ١٥٦٤ م . در نورنبرگ آلمان به دنیا آمد. نزد پدرش اسحاق هاسلر که از موسیقیدانهای به نام نورنبرگ بود تعلیم یافت . سپس به ونیز ایتالیا رفت و مدتی نزد اندره آگابریلی تعلیم گرفت . در سال ١٥٨٥ م . در اوگسبورگ نوازنده ٔ ارغنون بود و به سال ١٦٠٠ رهبر موزیک در آن شهر شد. در ١٦٠٨ در «سرویس اوگوستوس اول » داخل گشت . در فرانکفورت به سال ١٦١٢ م . وفات یافت . هاسلر به عنوان بزرگترین نماینده ٔمکتب ونیزی مورد توجه قرار گرفته است . وی تأثیر عمیقی در برگردانی موسیقی آلمانی بطرف موسیقی ایتالیا و دور کردن آن از موزیک اروپای شمالی داشته است . با اینکه موسیقی کلیسائی را به زیباترین صورتی نوشت، ولی عمده شهرتش بواسطه ٔ سرودهای افسونگر و مسحورکننده دنیوی اوست که پر از شور و هیجان زندگی هستند و روح مخصوص آلمانی بر آنها حکمفرماست . وی آثار زیادی از خود به یادگار گذاشت . (از دایرةالمعارف بریتانیکا).