هازه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هازه . [ زَ / زِ ] (ص ) کسی را گویند که از خیریت بر یکجای فروماند و واله شده باشد. ◄ حقیر. (جهانگیری ). رجوع به هاژ و هاژو و هاژه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هازه . [ زَ / زِ ] (ص ) کسی را گویند که از خیریت بر یکجای فروماند و واله شده باشد. ◄ حقیر. (جهانگیری ). رجوع به هاژ و هاژو و هاژه شود.