هاتف اصفهانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۹

بس مرد که لاف می‌زد از مردی خویش در پیره‌زنی دیدم ازو مردی بیش ابنای زمانه دیدم اغلب هاتف مردند ولی با لب و با سبلت و ریش