نیکونهاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیکونهاد. [ ن ِ / ن َ ] (ص مرکب ) نیک نهاد. خوش فطرت . نیکوسرشت . (یادداشت مؤلف ) : شنید این سخن پیر نیکونهاد بخندید کای یار فرخ نژاد. سعدی . گر قدر خود بدانی قربت فزون شود نیکونهاد باش که پاکیزه جوهری . سعدی . غلامش به دست کریمی فتاد توانگر دل و دست و نیکونهاد. سعدی . حافظ نهاد نیک تو کامت برآورد جانها فدای مردم نیکونهاد باد. حافظ.