نیکونظری

نیکونظری . [ ن َ ظَ ] (حامص مرکب ) صائب نظر بودن . نظر صائب داشتن : برترین چیزی شاهان را نیکونظری است هیچ کس نیست ترا یار به نیکونظری . فرخی . اندرین دولت ماننده ٔ تو کیست دگر چه به نیکوسیری و چه به نیکونظری . فرخی .