نیکا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیکا. (صوت ) بخ . (نصاب ). بسی نیک ! چه خوب ! (یادداشت مؤلف ). خوشا! ◄ نعم ! (یادداشت مؤلف ) : در خبر است از رسول علیه السلام که گفت : نعم الرغفان رغفان الشعیر... گفت نیکا گرده هاء گرده هاء جوبود. (نوروزنامه از یادداشت مؤلف ). ◄ (ص ) خوب و خوش و زیبا و ظریف . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) آنکه عروس و داماد را دست به دست دهد از بزرگان یکی از دو جانب . (یادداشت مؤلف ) : آن شب گردک نه نیکادست او خوش امانت دادش اندر دست تو. مولوی .
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه