نیک معاش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیک معاش . [ م َ ] (ص مرکب ) خوش گذران و آنکه به عیش و عشرت زندگانی می کند. (ناظم الاطباء). ◄ آنکه زندگانی مرفه دارد. (فرهنگ فارسی معین ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیک معاش . [ م َ ] (ص مرکب ) خوش گذران و آنکه به عیش و عشرت زندگانی می کند. (ناظم الاطباء). ◄ آنکه زندگانی مرفه دارد. (فرهنگ فارسی معین ).