نیک شهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیک شهر. [ ش َ ] (اِخ ) نام یکی از بخشهای چهارگانه ٔشهرستان چاه بهار و همچنین نام قصبه ٔ مرکز بخش است . در شمال چاه بهار واقع شده و حدود آن به شرح زیر است :از طرف شمال به بمپور از شهرستان ایرانشهر، از مشرق به بخش قصرقند، از جنوب به بخش مرکزی چاه بهار و دهستان کنارک، از مغرب به بخش کهنوج از شهرستان جیرفت . منطقه ای کوهستانی و گرمسیر است . آب قراء بخش از قنوات و رودخانه و چشمه تأمین می شود. این بخش دارای دو رودخانه است : اول رودخانه گِه ْ که از ارتفاعات نیک شهر و هیچان سرچشمه گرفته پس از مشروب نمودن آبادیهای اطراف خود وارد دهستان کنارک می شود، رودخانه ٔ مذکور از نیکوجهان که گذشت خشک و بی آب است . دوم رودخانه ٔ راپچ، این رودخانه از ارتفاعات فنوج بخش بمپور و بنت سرچشمه گرفته پس از مشروب نمودن آبادیهای اطراف خود وارد دهستان کنارک شده در خورکالک به دریا می ریزد. بخش نیک شهر جزو شهرستان چاه بهار است و از دو دهستان به شرح زیر تشکیل شده است . ١- دهستان بنت دارای ٣٣ آبادی و ٧٥٠٠ نفر جمعیت . ٢- دهستان نیک شهر دارای ٥٤ آبادی و ١٠٥٠٠ نفر جمعیت . جمع قراء بخش ٨٧ قطعه و جمعیت آن ها ١٨٠٠٠ نفر است . مرکز بخش قصبه ٔ نیک شهر است که نام قدیم آن گِه ْ بوده . جاده ٔ ایرانشهر به چاه بهار از قصبه ٔنیک شهر و تقریباً از وسط بخش می گذرد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).