نیک سیرت

نیک سیرت . [ رَ ] (ص مرکب ) خوش خلق . (ناظم الاطباء). خوش خو. (فرهنگ فارسی معین ). پارسا. (ناظم الاطباء). آنکه باطنش از عیب و نقص مبرا باشد. (فرهنگ فارسی معین ). پاک نهاد. نیکونهاد. صافی ضمیر. نیک دل . پاک ضمیر : صاحب دل نیک سیرت علامه گو کفش دریده باش و خلقان جامه . سعدی . درون مردمی چون ملک نیک سیرت برون لشکری چون هژبران جنگی . سعدی . درویش نیک سیرت پاکیزه رای را نان رباط و لقمه ٔدریوزه گو مباش . سعدی .