نیک سواری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیک سواری . [ س َ ] (حامص مرکب ) فروسیت . مهارت در سوارکاری : پشت سپه میر یوسف آنکه ستوده ست نزد سواران همه به نیک سواری . فرخی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیک سواری . [ س َ ] (حامص مرکب ) فروسیت . مهارت در سوارکاری : پشت سپه میر یوسف آنکه ستوده ست نزد سواران همه به نیک سواری . فرخی .