نیمه راه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیمه راه . [ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) وسط راه . در اثنای راه . در بین راه : سواری فرستم به نزدیک شاه بدان تا به پیش آیدت نیمه راه . فردوسی . - امثال : از نیمه راه ضرر برگشتن منفعت است . ◄ راه سنگ فرش شده . راه پیاده رو. (ناظم الاطباء). ◄ (ص مرکب ) که رفاقت به پایان نرساند. (یادداشت مؤلف ). نیم راه . رجوع به نیم راه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی