نیاکان

[ په. ] (اِ.) جِ نیاک.<br>

[ په. ] (اِ.) جِ نیاک.

نیاکان . (اِ) ج ِ نیا. رجوع به نیا و نیاک شود : نیاکان بیدار شاهان ما ستوده دل و نیکخواهان ما. فردوسی . نگه کن کنون تا نیاکان ما گزیده جهاندار و پاکان ما. فردوسی . نیاکانتان پهلوانان بدند ز تخم بزرگان و شاهان بدند. فردوسی . که بدان حضرت و جدان و نیاکانش پیش ازین آمده بودند به مهمانی . ناصرخسرو. نیاکان سیده همه پادشاهان طبرستان و دیلمان بودند.(مجمل التواریخ ).

نیاکان . (اِخ ) دهی است از دهستان شوراب بخش اردل شهرستان شهرکرد. در ٥٢هزارگزی شمال غربی اردل در منطقه ٔ کوهستانی معتدل هوایی واقع و دارای ١٥١ تن سکنه است . آبش از چشمه، محصولات عمده اش غلات و کتیرا و پشم و روغن و شغل مردمش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).