نیاف

نیاف . [ ن َی ْ یا ] (ع ص ) جمل نیاف ؛ شتر بلندکوهان . (منتهی الارب ). جمل نیاف ؛ مرتفع فی سیره . (متن اللغة).

نیاف . (ع ص ) بلند. طویل و طویله در ارتفاع . (از متن اللغة): ناقه ٔ نیاف ؛ ناقه ٔ دراز با بلندی، جمل نیاف و قصر نیاف کذلک . (منتهی الارب ). شتر بلندقامت . مؤنث و مذکر یکسان است . (از اقرب الموارد). ◄ امراءة نیاف ؛ تمام در بلندبالائی و زیبائی . (از اقرب الموارد).