نیاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) گریه و زاری کردن، شیون کردن بر مرگ کسی.<BR>۲- (اِمص.) گریه و زاری، شیون.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] ۱- (مص ل.) گریه و زاری کردن، شیون کردن بر مرگ کسی. ۲- (اِمص.) گریه و زاری، شیون.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیاح . (ع مص ) گریه و ماتم نمودن زن به آواز بلند بر شوی . (از منتهی الارب ). نوح . نواح . نیاحة. مناح . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به نَوح شود. ◄ (اِ) گریه . زاری . شیون . (فرهنگ فارسی معین ).