فرهنگ لغت

نگاه انداختن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نگاه انداختن . [ ن ِ اَ ت َ ] (مص مرکب ) نظر انداختن . نظر کردن . عنایت و التفات کردن : مکن چو شمع به یک خانه نور خود را صرف چو آفتاب به هر روزنی نگاه انداز. صائب (از آنندراج ).

معنی نگاه انداختن | فرهنگ لغت