نگارکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگارکار. [ ن ِ ] (ص مرکب ) منقش . مزین . مزوق . نگارین . به نگار. (یادداشت مؤلف ). مرصع : برابر سر بت کله ای فروهشتند نگارکار به یاقوت و بافته به درر. فرخی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگارکار. [ ن ِ ] (ص مرکب ) منقش . مزین . مزوق . نگارین . به نگار. (یادداشت مؤلف ). مرصع : برابر سر بت کله ای فروهشتند نگارکار به یاقوت و بافته به درر. فرخی .