نکوگفتار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نکوگفتار. [ ن ِ گ ُ ] (ص مرکب ) نکوگوی . خوش سخن . نیکوکلام . که گفتاری خوش و پسندیده دارد.