نکوگفتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکوگفتار. [ ن ِ گ ُ ] (ص مرکب ) نکوگوی . خوش سخن . نیکوکلام . که گفتاری خوش و پسندیده دارد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکوگفتار. [ ن ِ گ ُ ] (ص مرکب ) نکوگوی . خوش سخن . نیکوکلام . که گفتاری خوش و پسندیده دارد.