نکوچادر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکوچادر. [ ن ِ دَ / دُ ] (ص مرکب ) که چادری زیبا و خوش رنگ بر سر اندازد. کنایه از زنی که ظاهری زیبا و جامه ٔ آراسته دارد. کنایه از زنی که در زیر چادر قامتش زیبا جلوه کند. خوش چادر. آنکه ظاهری زیبا دارد : تهیدست با هیبت و نام و ننگ زن زشت روی نکوچادر است . سعدی .