نکوطلعت

نکوطلعت . [ ن ِ طَ ع َ ] (ص مرکب ) نکوسیما. نکودیدار. خوش سیما : نکودل است و نکوسیرت و نکومذهب نکونهاد و نکوطلعت و نکوکردار. فرخی . ز دور هرکه مر او را بدید یک ره گفت زهی سوار نکوطلعت نکودیدار. فرخی . خوش است به دیدار شما عالم ازیرا حوران نکوطلعت و پیروزه قبائید. ناصرخسرو.