نکورایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکورایی . [ ن ِ ] (حامص مرکب ) نکورای بودن . صفت نکورای . رجوع به نکورای شود : پایگاه وزرا یافته نزدیک ملک از نکورایی و دانایی و تدبیرگری . فرخی . گوید اینجا خاص مهمانْت آمدم اجری خاص از نکورایی فرست . خاقانی .