نکوبختی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نکوبختی . [ ن ِ ب َ ] (حامص مرکب ) خوش بختی . سعادت . نیک بختی . نکواختری : نکوبختی و دانش و کلک و تیغ خدا هیچ ناداشته زو دریغ. اسدی .