نکلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکلة. [ ن ُ ل َ ] (ع اِ)سزا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ آنچه بدان به سزا رسانند مردم را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). هرچه بدان نکال کنند دیگری را. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). نکال . (متن اللغة). ◄ حصار. بارو. (ناظم الاطباء).
نکلة. [ ن َ ل َ] (ع اِ) بدی و سختی و بلائی که بر کسی رسد. (ناظم الاطباء). ◄ (مص ) با کسی چنان کردن که موجب عبرت دیگران شود. (از المنجد) (از اقرب الموارد).