نکظ

نکظ. [ ن َ ] (ع مص ) سخت گرسنه گردیدن . (از اقرب الموارد) (از المنجد) (ناظم الاطباء). ◄ شتابانیدن . (از متن اللغة) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). نکظ الرجل ؛ اعجله عن حاجته . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ دشوار گردانیدن حاجت کسی را. (منتهی الارب ) . دشوار گردانیدن کسی را از حاجتی که دارد. (از ناظم الاطباء). نکظه ؛ اجهده . (متن اللغة). ◄ شتافتن . (از منتهی الارب ). نَکَظ.رجوع به نَکَظ شود. ◄ (اِمص، اِ) سخت گرسنگی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جوع شدید. (متن اللغة). ◄ جهد. (اقرب الموارد) (متن اللغة) (المنجد). نَکَظ. نَکَظة. نَکْظة. منکظة. (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ عجله . (اقرب الموارد) (از قاموس ) (متن اللغة) (المنجد). نَکَظ. نکظة. منکظة. (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ سختی در سفر. الشدة فی السفر. (اقرب الموارد) (المنجد). نَکَظ. نکظة. منکظة. (المنجد).

نکظ. [ ن َ ک َ ] (ع مص ) کوشیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ شتافتن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغة). شتافتن در پی حاجتی یا برای خروج . (از اقرب الموارد) (از المنجد). شتاب کردن . (زوزنی ). نکظة. منکظة. (منتهی الارب ). نَکْظ. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ رنج دیدن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ (اِمص، اِ) نَکَظة. نَکْظة. نَکْظ. منکظة. رجوع به نَکْظ شود.