نکره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ کِ رِ یا رَ) [ ع. نکرة ]<BR>۱- (ص.) ناشناس، غیرمعروف.<BR>۲- (عا.) انسان یا حیوانی که هیکل درشت و بدقواره دارد.<BR>۳- (اِ.)اسمی را گویند که در نزد مخاطب معلوم و معین نیست. نشانة نکره در فارسی «ی» است که به آخر اسم میپیوندد.<br>