نچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نُ) (اِصت.) (عا.)<BR>۱- آوایی که به علامت عدم قبول یا تأسف از کاری از دهان برآورند.<BR>۲- نه، خیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نُ) (اِصت.) (عا.) ۱- آوایی که به علامت عدم قبول یا تأسف از کاری از دهان برآورند. ۲- نه، خیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نچ . [ ن ُ / ن ُچ چ ] (اِ صوت ) نه ! (آنندراج از گل کشتی ). در تداول کودکان، بیشتر به مزاح، نه ! لا! (یادداشت مؤلف ).