نُزُل

نُزُلاً مِّنْ عِنْدِاللهِ «نُزُل» از مادّه «نُزول» در لغت، هم به معناى منزلگاه آمده و هم به معناى چیزى است که براى پذیرایى میهمان آماده مى شود و بعضى گفته اند: نخستین چیزى که به وسیله آن از مهمان پذیرایى مى شود ـ همانند شربت یا میوه اى است که در آغاز ورود براى میهمان مى آورند. این تعبیر در سوره «صافات» نشان مى دهد که بهشتیان همچون میهمان هاى عزیز و محترم پذیرایى مى گردند. و در هر حال، این تعبیر لطیف و زیبا در سوره «فصّلت»، نشان مى دهد که مؤمنان با استقامت، همه میهمان خدایند و بهشت میهمانسراى اللّه است، و نعمت هایش وسائل پذیرایى دوستان خدا. اما در مورد سوره «واقعه» بدیهى است دوزخیان نه میهمانند، و نه «زقوم» و «حمیم» وسیله پذیرایى محسوب مى شود، بنابراین یک نوع طعنه بر آنها است، تا حساب کنند وقتى پذیرایى آنها چنین باشد، واى به حال مجازات و کیفر آنان!(24)