نوژن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوژن . [ ژَ ] (اِ) درخت صنوبر و کاج . (برهان قاطع) (آنندراج ). نوژ. (جهانگیری ). نوز.نوج . ناژ. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ) : نوژن نسب است هر دم از قامت او فریاد ز سرو بوستان می ریزد. شمس طبسی (از فرهنگ نظام ).