نوظهور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوظهور. [ ن َ ظُ ] (ص مرکب ) که تازه باب شده . (یادداشت مؤلف ). که به تازگی مُد و متداول شده است . که تازه معمول شده است . که طبع و چشم بدان معتاد و مأنوس نیست : مد نوظهور. کلاه نوظهور. لباس نوظهور. ◄ بدع . بدعت . (یادداشت مؤلف ).
مترادف و متضاد واژهدان
بدیع، تازه، نو نوآمده، نورس
واژگان فارسی سره واژهدان
نورسیده
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی