نوشینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوشینه . [ نو ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) نوشین . شیرین . دلچسب . گوارا. مطبوع . در تمام معانی رجوع به نوشین شود : رطب چین درآمد ز نوشینه خواب دماغی پرآتش دهانی پرآب . نظامی . ◄ شراب گوارا. نوشین باده . (برهان قاطع) (آنندراج ). نوشین . از صفات شراب است . ◄ (اِ) نام نوائی است از موسیقی . (برهان قاطع) (آنندراج ).