نوشکفته

نوشکفته . [ ن َ / نُو ش ِ ک ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) تازه شکفته شده . گل یا غنچه ای که به تازگی باز شده و در کمال طراوت و شادابی است : روی تو چون شنبلید نوشکفته بامداد روی من چون شنبلید پژمریده در چمن . منوچهری . که آن نوشکفته گل نورسید همی گشت از باد چون شنبلید. ؟ (از لغت اسدی ). ای گل خندان نوشکفته نگه دار خاطر بلبل که نوبهار نماند. سعدی .