نوشنجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوشنجه . [ ش َ ج َ / ج ِ ] (ص ) نوشین . (رشیدی ). نوشین . گوارا. (جهانگیری ) (انجمن آرا). گوارنده . (برهان قاطع) (رشیدی ). ظاهراً نوشنجه مصحف بوشنجه یا پوشنجه است و از تصحیف خوانی شعر منوچهری : نوشم قدح نبید بوشنجه هنگام صبوح ساقیا رنجه پدید آمده است و بوشنجه منسوب به بوشنج، فوشنج [ شهرکی به ده فرسنگی هرات ] است، و هاء آخر آن هاء نسبت است . (از یادداشتهای مؤلف ).