نوزاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوزاده . [ ن َ / نُو دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) نوزاد. رجوع به نوزاد شود. - نوزادگان چمن ؛ نورُستگان چمن . نهال ها و شاخه های نودمیده و گلها و شکوفه های نوشکفته ٔ چمن . (برهان قاطع) (آنندراج ) : دوش ز نوزادگان مجلس نو ساخت باغ مجلسشان آب زد ابر به سیم مذاب . خاقانی (ازفرهنگ فارسی معین ). - نوزادگان خاطر ؛ کنایه از اندیشه های بدیع واشعار و آثار تازه و بکر : بهر نوزادگان خاطر خویش بخت را دایگان نمی یابم . خاقانی . ◄ نوزائیده . نوزا. رجوع به نوزا شود.