نورافکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نورافکن . [ اَ ک َ ] (نف مرکب ) نورافشان . که نور و روشنی بر اشیاء افکند. ◄ (اِ مرکب ) چراغ برق قوی که در سرپوش شفافی تعبیه شده و چون آن را روشن کنند به سبب شفافی و جلای سرپوش، نورش مضاعف شود و تا دوردست را روشن کند.