نوذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوذر. [ ن َ ذَ ] (اِخ ) نام پسر منوچهر. (جهانگیری ) (غیاث اللغات ). پسر منوچهر که به دست افراسیاب گرفتار و کشته شد. (از رشیدی ). نوذر آزاده، لقب پور منوچهر، هشتمین ملک پیشدادیان از ملوک عجم . (حبیب السیر چ تهران ج ١ ص ٦٦). و نیز رجوع به تاریخ گزیده ص ٩٠ و تاریخ سیستان ص ٢٠ و ٣٤ و مجمل التواریخ و یشت ها و فرهنگ ایران باستان و نزهة القلوب ص ١٥٠ شود.