نودره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نودره . [ ن َ / نُو دَ رَ / رِ ] (ص، اِ) فرزند عزیز. (جهانگیری ). فرزند عزیز و گرامی . (برهان قاطع) (آنندراج ) (از انجمن آرا) (ناظم الاطباء) : نودرمنش سکندر ثانی که در جهان چون او نزاد مادر ایام نودره . شمس فخری . درست آن نوده است . رجوع به حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین و فرهنگ رشیدی و نیز رجوع به نَوَده شود. ◄ شجاع و بهادر و جنگجو. ◄ طریقه دوختن و حاشیه ٔ دوخته شده بر جامه (؟). (ناظم الاطباء). ◄ به روی هم تاشده و به هم چسبیده شده و چین خورده (؟). (ناظم الاطباء).