نودران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نودران . [ ن َ / نُو دَ ] (اِ) شاگردانه . فغیاز. برمغاز. دزدران . (یادداشت مؤلف ). نوداران . نودارانه . نودارانی . نودرانی . رجوع به نوداران و نودرانی شود. ◄ نوکران و شاگردان (؟). (ناظم الاطباء).
نودران . [ ن َ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد، در ٨٥٠٠ گزی جنوب غربی فیروزآباد، در جلگه ٔ معتدل هوائی واقع است و ٢٧٧ تن سکنه دارد. آبش از قنات و چشمه، محصولش غلات و برنج، شغل مردمش زراعت و جاجیم بافی و گلیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).