نوخطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوخطی . [ ن َ / نُو خ َ / خ َطْ طی ] (حامص مرکب ) صفت نوخط. نوخط بودن . نوخاستگی . نودمیدگی خط و موی بر پشت لب و گونه . رجوع به نوخط شود. - نوخطی عالم ؛کنایه از سبزه ٔ نودمیده ٔ ایام بهار. (برهان قاطع) (آنندراج ).