نوای خارکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوای خارکن . [ ن َ ی ِ ک َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نام نوائی است از موسیقی . (جهانگیری ) (انجمن آرا)(برهان قاطع). نغمه ای است از موسیقی قدیم . (فرهنگ فارسی معین ). نوای خارکند. (برهان قاطع) : نوای خارکن از عندلیب نیست عجب که مدتی سروکارش نبوده جز با خار. ظهیر (انجمن آرا). چو خار گلبن دانش بهار بی برگی حریر کلک تو گردد نوای خارکنش . کمال اسماعیل (از جهانگیری ).