نواقبال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نواقبال . [ ن َ / نُو اِ ] (ص مرکب ) جوان بخت : نواقبالی برآرد دست ناگاه کند دست دراز از خلق کوتاه . نظامی .