نواسیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نواسیر. [ ن َ ] (ع اِ) ج ِ ناسور. رجوع به ناسور شود.
نواسیر. [ ن َ ] (اِ) ریش کهنه ٔ روان که بیشتر در حوالی ماق چشم و حوالی مقعده و بن دندان پیدا گردد. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نواسیر. [ ن َ ] (ع اِ) ج ِ ناسور. رجوع به ناسور شود.
نواسیر. [ ن َ ] (اِ) ریش کهنه ٔ روان که بیشتر در حوالی ماق چشم و حوالی مقعده و بن دندان پیدا گردد. (ناظم الاطباء).