نهان کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نهان کش . [ ن ِ ک ُ ] (نف مرکب )که در خفا می کشد. که با پنبه سر می برد : چرخ نهان کش که پرده ساز خیال است پرده ٔ خاقانی آشکار برافکند. خاقانی . سرهای گردنان به شکر می برد لبت کآن لب نهان کش است چو گردون به دوستی . خاقانی .