نمک کور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمک کور. [ ن َ م َ ] (ص مرکب ) ناسپاس . کافرنعمت . (یادداشت مؤلف ).
نمک کور. [ ن َ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کزاز پائین بخش سربند شهرستان اراک، در ١٨هزارگزی شمال شرقی آستانه واقع است و ٢٢٣٢ تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و بنشن و کشمش و چغندر قند و بادام، شغل مردمش زراعت و قالی بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).